Connected!Leiderschap

Er is iets bijzonders aan de hand. Al jaren praten we over de digitale netwerkeconomie. Door online sociale netwerken zoals Twitter, Facebook, Slideshare en YouTube zijn we massaal met elkaar verbonden. Een open en onbegrensde wereld van samenwerking, creativiteit, communicatie en kansen. Waar we tot nu toe organisaties nodig hadden om kennis en contacten efficiënt te gebruiken, verschuift nu, door het gebruik van de genoemde netwerken, voor een deel de macht naar consumenten en werknemers. Dat vraagt om een andere vorm van leiderschap: leiderschap 2.0.

Tussen wal en schip

Ondanks deze ontwikkeling blijven veel organisaties nog werken met een strategie, cultuur en processen die stammen uit de vorige eeuw. Hierdoor dreigen ze uiteindelijk de aansluiting met dezelfde consumenten en werknemers te verliezen.

Nu de babyboomers massaal afzwaaien, is er echter in veel organisaties ruimte voor nieuw leiderschap: leiderschap 2.0. Mensen die organisaties transformeren naar een structuur die past bij deze tijd. Het is logisch om voor die opvolging te kijken naar de huidige generatie dertigers en veertigers. Ten onrechte want ik acht de kans groot dat een flink deel van deze groep de boot gaat missen. Voor de meesten zie ik geen rol van betekenis weggelegd in de top van organisaties. Ze vallen tussen de wal en het schip. Te lang gewacht om deel te worden van de nieuwe werkelijkheid. Te lang geprofiteerd van de schijnbare verworvenheden van een verstreken tijdperk.

Ontleren en herleren

Ronald Heifetz beschreef in 2007 in zijn artikel “De leider van de toekomst“ voor het magazine Fast Company twee verschillende stijlen van leidinggeven voor de komende decennia. Aan de ene kant leiders die opereren vanuit het idee dat leiderschap betekent het beïnvloeden van de organisatie zodat het de visie van de leider volgt. En aan de andere kant leiders die opereren met het idee dat leiderschap betekent het beïnvloeden van de organisatie zodat die haar problemen onder ogen ziet en haar potentieel waar maakt. Volgens hem is de tweede stijl, het mobiliseren van mensen om uitdagende problemen te lijf te gaan, het leiderschap van de toekomst.

Voor velen zal dit een grote stap zijn. Het zal lijken op het leren van een volstrekt nieuwe taal. Of zoals Alvin Toffler het zegt: “de ongeletterden van de 21^e eeuw zijn niet zij die niet kunnen schrijven en lezen, maar degene die niet kunnen ontleren en herleren”.

Twintigers als leiders 2.0

Te vaak zijn ‘leiders’ binnen bedrijven het contact met hun medewerkers deels of geheel verloren. Net zoals de organisaties waar ze werken in veel gevallen het contact verloren zijn met hun klanten. Hoe hoger in de hiërarchie van een bedrijf hoe groter de kans op ‘macroleading’. Top-down, autoritair leiderschap door leiders die niet meer ‘connected’ zijn. Dit ‘niet-verbonden’ zijn, staat haaks op een wereld waarin online sociale netwerken enorm aan belang winnen.

En juist de huidige twintigers zijn gemiddeld van nature meer gericht op het collectieve en virtuele dan de dertigers en veertigers. Zij passen Leiderschap 2.0 als vanzelf toe. We beginnen daarvan glimpen te zien. Al moeten we op plekken kijken waar we het misschien niet direct zouden verwachten.

photo credit