Welke ‘digital native’ wil nog als ‘corporate slave’ werken?
Unilever, Shell, Heineken, het Rijk, KLM, Boston Consulting Group, Philips, Rabobank, de Verenigde Naties en de Europese Unie. Dit waren, volgens de Monitor Arbeidsmarktonderzoek,in 2009 de tien populairste werkgevers onder studenten. Ik voorspel echter dat binnen tien jaar de helft van deze bedrijven niet meer in de top tien zal voorkomen, en zelfs niet meer in de top twintig. Ze zullen worden opgevolgd door bedrijven die we nu nog maar nauwelijks kennen of die zelfs nog niet bestaan. Ik acht de kans zelfs groot dat er een naam in voorkomt van een entiteit die we naar de huidige maatstaven geen bedrijf zouden noemen. Misschien wel een sociaal netwerk dat opereert als een bedrijf, maar dan zonder overhead zoals gebouwen en managers.
Tijdens mijn gastcolleges spreek ik veel met studenten. Vaak hebben ze al één of soms zelf meerdere bedrijfjes opgezet. Ze zijn volledig vergroeid met alle communicatie- en samenwerkingsmogelijkheden die het internet ze biedt. Ze leven in wat ik een voortdurend discontinuüm noem. Daarmee bedoel ik dat zij niet meer kunnen en willen leven en werken in lineaire en hiërarchische systemen. En laat dat nu juist de manier zijn waarop veel bedrijven nog georganiseerd zijn.
Digital natives zijn door hun uitgebreide ervaring met sociale netwerken vooral gericht op peers, niet op experts. Experts worden in hun wereldbeeld namelijk experts door het verzamelen en vooral ook behouden van kennis in plaats van door die te delen. Wellicht zijn zij de eerste generatie die al langer bestaande collaboration tools in organisaties werkelijk gaan gebruiken. Voor hen zijn dat onmisbare tools om te communiceren en te werken. Wat voor ons terzijde is, is voor hen ter zake (of de enige zaak). Aan de andere kant kunnen en moeten ze ook veel leren. Hoewel het bijzonder goede multitaskers zijn, worstelen ze vaak ook met de overstelpende hoeveelheid informatie. Dit is overigens een belangrijke reden waarom hun vermogen om echt aandacht te geven erg beperkt is. Digital natives zijn gewend aan een wereld van bijna onbegrensde mogelijkheden. In hun werk willen ze dus ook van alles tegelijk en vaak kunnen ze meerdere disciplines goed aan. Veel digital natives hebben meerdere, uiteenlopende talenten ontwikkeld, terwijl digital immigrants gewend zijn zich in hun carrière meer op enkele specialismen te richten.
Er is nog heel wat werk aan de winkel voor de nu nog zo populaire ‘top-bedrijven’.
photo credit: http://www.flickr.com/photos/djbrady/1234321475/
Comments (2)
Laat een reactie achter | Trackback URL
I’d be interested in a survey that shows how many “digital natives” vs. “corporate slaves”, in accordance with your definitions here, work in the respective companies.
Additionally, it would be interesting to track the companies with the highest percentages of digital natives and how they fare over the coming 10-20 years in comparison with the corporate slaves.
And, finally, how do these percentages co-relate to industry. Interesting stuff for speculation. Would be nice to link this to reality, as it unfolds.
Hoi Menno,
We hebben net met ons bedrijf KDBO een vraag gekregen van een bekend adviesbureau om een verhaal te houden over het “nieuwe adviseren”,omdat men merkt hoeveel opdrachten aan de neus voorbij gaan.
De oude beproefde manier van adviseren krijgt geen handen meer op elkaar, bij opdrachtverwerving.
In 1 van onze leiderschapsprogramma’s werken we met deze digitale generatie samen.(studenten zorgen voor modules)
Mijn zoon (uit 1985),die afstudeert volgend jaar aan de TU Delft,heeft al vanaf z’n 14e jaar een eigen bedrijf en beweert hetzelfde als jij.Zijn generatie voelt er niet zoveel voor, om met sterk verouderde ideëen over bedrijfsvoering en met dito (achterhaalde) digitale “ondersteuning” (‘t woord dekt de lading niet meer) te worstelen.
In Grown Up Digital van Don Tapscott staat niet voor niets dat deze digitale generatie meer weet dan de oudere generaties.
Zij kunnen dus de top helpen anders te leren denken en samen te werken,niet andersom.
Los van de jaren ervaring,uiteraard.
Op de Keio University Tokyo (waar hij een half jaar studeerde)in een Action Learning Programme werken alle generaties (PHD en Master en Bachelors) door elkaar.
Zij leren en doen projekten samen ,die zo tot wetenschappelijke artikelen leiden
Bravo voor je artikel. Ga zo door !