Waarom veel managers bang zijn voor social media.
Veel macht binnen bedrijven is nu gebouwd op het (vermeende) bezit van kennis en bedrijfsinformatie. Dit zien we vaak bij professionals zoals consultants, advocaten en accountants. Het duurt jaren om deze kennis te verwerven. Je begint als junior medewerker en beklimt de treden van de hiërarchische ladder. De te nemen stappen zijn vooral gekoppeld aan de hoeveelheid verworven kennis. Omdat in het piramidemodel het aantal plekken aan de top beperkt is, is het van groot belang om meer kennis te verwerven dan de concurrenten, die mogelijk op dezelfde positie azen. Want hoe meer kennis je vergaart, hoe groter de kans om een plekje omhoog op te schuiven.
Met als gevolg nog meer symbolen van macht. En zo gaat het maar door. Managers hebben vaak een bevoorrechte toegang tot bedrijfsinformatie. Deze informatie loopt meestal als een pijplijn van boven naar beneden door de organisatie. De toegang hiertoe geeft de manager een voorsprong op anderen, lager in de rangorde, die deze informatie niet of in mindere mate hebben. De manager kan door deze informatievoorsprong beter en sneller op zaken anticiperen dan zijn minder informatierijke collega’s. Hij kan met suggesties naar zijn bazen stappen, kan bepalen wat lagen onder hem wel of niet te horen krijgen en kan ook bepalen welke informatie hij al dan niet op welke wijze weer doorgeeft aan het echelon boven hem.
Onder invloed van online sociale netwerken zullen daarentegen juist zij die het meest delen en het best samenwerken het best beloond worden. Ze zijn transparant in wat ze doen en stellen daardoor anderen in staat een bijdrage te leveren aan hun werk. Zo wordt het kennis- en netwerkpotentieel van de organisatie bevrijd. Hierdoor wordt het eigen handelen leerzaam gemaakt en verbonden aan de strategische doelstellingen van het collectief.
Zullen alle huidige managers die stap kunnen maken?
photo credit: http://www.flickr.com/photos/jeffmilner/367794415/
Comments (11)
Laat een reactie achter | Trackback URL
Alle? Nee. Goeie analyse van de kern. Social media betekenen fundamentele omschakeling in denken en doen. Van kennis is macht naar kennis is kracht. Benieuwd wie/wat/welko ontwikkeling voor het tipping point gaat zorgen.
Alle managers? Nee, alleen diegene die nu al een gedeelde verantwoordelijkheid voeren in de besluitvorming en hun medewerkers als collega’s zien. Na bewezen succes zullen er vele schaapjes volgen, op de lange termijn dan!
Het beeld wat je geschetst geldt nog voor veel organisaties en ik ben net zoals Wim benieuwd wat voor het turning point gaat zorgen. Op dit moment is het nog steeds zo dat iedere nieuwe (en uitermate connected) medewerker in een hierarchische organisatie terecht komt waar informatieuitwisseling loopt zoals je het schetst en waardoor die medewerker na verloop van tijd ‘in de pas’ loopt en niet beter meer weet dan die hierarchische structuur (of de medewerker gaat weg
). Het zal een combinatie van technologie zijn, adoptie van het nieuwe werken, acceptatie dat professionals hun bijdrage leveren zonder een 9-5 mentaliteit op kantoor, HR en beleid wat moet veranderen.
En dat zijn op dit moment voor veel organisaties wat bruggen te ver…het nieuwe werken behelst voor veel organisaties bijv. nog steeds dat er een gecontroleerde omgeving wordt opgezet waarbij in de termen van kantoortuinen gedacht wordt en waarbij social networks en dat soort zaken nog steeds gezien worden als ‘privé’ en niet als zakelijk hulpmiddel
.
Een goede manager faciliteert zijn mensen, hierdoor zijn zij in staat de beste prestaties te realiseren! Kennis en informatie kunnen medewerkers nu volop uit alle (sociale) netwerken verkrijgen. Manager krijgt meer tijd voor de medewerker en wat zijn/haar behoeften zijn. Een verrijking voor manager en medewerker die elkaar hierdoor echt zien en horen! Wie wil dit nu niet?
Beste Menno,
Volgens mij geldt jouw verhaal niet alleen voor managers, maar voor al diegenen die op een of andere manier toegang hebben tot belangrijke bedrijfsinformatie. Het komt allemaal neer op het oeroude ‘Kennis is Macht’. Met als gevolg concurrerende clusters binnen een bedrijf. Iets wat uiteindelijk de groei kan doen stagneren.
Mijn hoop is dat social media het bedrijfscultuur geleidelijk aan verandert. En dat we van meer concurrerende clusters groeien naar samenwerkende clusters. Zie een oud stuk van mij hierover ‘Power to the true team’ (http://ivichiesays.wordpress.com/2009/09/06/powerteam/).
En ja, wanneer dit gebeurt kan men de overstap maken.
Groet,
IvichieSays
Eens met IvichieSays; dit verhaal geldt voor managers maar zeker ook voor niet-managers op kwetsbare functies die angstvallig kennis bij zich houden/niet delen om de ‘importantie’ van hun rol in stand te houden, in de veronderstelling zich onmisbaar te maken/houden.
Ik vind de groeiende rol van Social Media en het daarbinnen delen van kennis en het bundelen van talenten/kennis een prettige ontwikkeling. Voor mij een prima hulpmiddel om kennis en kunde en innovaties naar een hoger level te tillen.
Helemaal mee eens. Ik denk dat we nog maar aan het begin staan van de invloed van social media. Want laten we eerlijk zijn Facebook bijvoorbeeld is wel groot, maar wat stelt de site nu eigenlijk voor? Het is steeds minder stabiel, onoverzichtelijk, niet flexibel, en privacy-onveilig. Nee, het grote werk moet nog komen. Het management gaat het nog moeilijk krijgen. Maar ook veel medewerkers van boven de 30 jaar die denken de internetgeneratie te zijn, zullen door de 20minners snel digitaal onder de voet worden gelopen.
Het worden mooie tijden, maar niet iedereen zal het als comfortabel ervaren.
Mag ik nog even wijzen op http://bureauarnhem.wordpress.com/2010/05/12/managers-kunnen-het-maar-niet-geloven-social-media-rukken-op/
Beste Menno,
Mooi artikel over het vasthouden van informatie. Maar wat als de macht – die gekoppeld is aan informatie – niet losgelaten wordt.
De nadruk zal liggen op wat jij aan waarde toevoegt. Dus wat doe jij met die informatie. Achterhouden is geen optie, delen wel!
Over angst als bron van inspiratie heb ik een stukje geschreven http://www.frankbruining.nl/inspiratie/2009/11/angst-als-bron-van-inspiratie.html
Misschien dat dat een bijdrage levert.
Ik kreeg één grote déjà vue bij het lezen van Menno Lanting’s blog. Toen ik 24 jaar geleden bij de Europese Commissie in Brussel begon waren er nauwelijks PCs en email was onbestaand. IBM typemachines, copieerapparaten en faxen waren de “tools” die dagen. Ik vroeg na een maand mijn franse baas om een copie van de organisatiestructuur van ons Directoraat-Generaal (=departement). Het antwoord was ontluisterend. “Die krijg je als ik denk dat dat nodig is voor je werk”. Vandaag zijn alle “organigrammen”, zoals dat hier het, met één klik beschikbaar via intranet en websites.
Yammer, Twitter, Wiki’s, etc maken een sterk verticale structuur bij de EU instellingen platter en platter. Gelukkig maar!!
twitter.com/dicknieuwenhuis
Dag Menno en anderen.
Fraaie analyse. Er komt inderdaad een moment dat de macht over bedrijfsinformatie minder belangrijk wordt dan het feit dat veel mensen en liever iedereen in bedrijven (o.a. ) via social media over dezelfde (bedrijfs-)informatie kunnen beschikken. Ik wil graag Petra ondersteunen met haar opmerking over “niet managers op kwetsbare plekken”: onderschat de zogenaamde staffuncties (“ik ben beleidsmedewerker”)niet. Ook zij zitten vaak gevangen in het vermeende idee dat kennis belangrijk voor hun rol is.
Een boeiende discussie waar we nog lang mee bezig zullen zijn. De technologie zal een relatief klein deel van de managers beinvloeden. Volgens mij zal er vanuit de top van het bedrijf een besef moeten ontstaan om de visie bij te stellen richting sociale media en meer netwerkorganisatie. Samen met een bottom up beweging zie ik veel potentie voor sociale media (mooi voorbeeld is de omslag die IBM heeft gemaakt, mede ondersteund door sociale media).
Cruciaal zal niet de technologie zijn, maar het onderlinge vertrouwen dat medewerkers in elkaar hebben, dwars door lagen van de organisatie heen. Communicatie en interactie, niet alleen digitaal, maar juist ook face to face, kan voor een doorbraak zorgen. Ik hoop van harte dat we in staat zullen zijn om de mens centraal te stellen in deze veranderende tijden.
In het onderwijs, waar ik al een tijdje werkzaam ben, zijn vele technologische ontwikkelingen buiten de deur gebleven vaak vanwege de solistische opstelling van docenten (gedwongen door het onderwijssysteem): kennis is macht en die is van mij…
Een doorbraak komt zodra mensen het vertrouwen in elkaar hebben, en ook hun onzekerheid durven delen, los van technologie. Daarnaast zal systeemdenken geleidelijk los gelaten moeten worden (industrialisatie), en een transitie plaat moeten vinden naar een agricultureel model (organische groei).
De kunst zal er in liggen om, zoals Menno aanhaalt in een andere blog post, te ontleren en herleren. Of zoals een studiegenoot zei: ben je in staat om je eigen bord voor je kop weg te halen?